-
Strona Główna  -  Rejestr zmian  -  Statystyka  -  Redakcja  -  
-
- -
Żłobek Miejski w Legionowie
ul. ppłk. E. Dietricha 1
05-120 Legionowo
tel./fax: (22) 774-56-22
e-mail: bajami@interia.pl
Zdrowo jemy
Dwujęzyczne dzieci Dwujęzyczne dzieci - Certyfikat Musical babies Certyfikat Zdrowo jemy, zdrowo rośniemy Chrońmy dzieci Bezpieczny i Przyjazny Żłobek Orły Edukacji Laureat Konkursu 2019 Wyróżnienie w Konkursie Żłobek Roku 2019
Strona Główna

Dla rodziców

Wesoły świat dziecka. Muzyka w życiu dziecka

-
Wersja do drukudruk
Wesoły świat dziecka. Muzyka w życiu dziecka

Muzyka, śpiew, rytm, odgłosy są z nami od samego początku istnienia. Mogą stać się znakomitym narzędziem terapeutycznym. Włączenie piosenki, zabawy do terapii pomaga uczynić zajęcia wesołymi i interesującymi zarówno dla małego pacjenta, jak i terapeuty. Dobra atmosfera na zajęciach i pozytywne nastawienie dziecka do ćwiczeń znacznie przyspiesza proces terapeutyczny.
Rytm, metrum, tempo i dynamika to podstawowe elementy dziedziny logorytmiki, która angażuje równocześnie sferę słuchową, jak i ruchową łącząc niekiedy obie. Ćwiczenia muzyczno - ruchowe, bądź słuchowo - ruchowe oparte są głównie na znaczeniu rytmu. Ważnym jest fakt, iż tego typu zajęcia nie ograniczają terapeuty co do wieku dziecka,
z którym pracuje, ani też do rozwoju intelektualnego czy też sprawności ruchowej.
Deficyty sprawności ruchowej obejmują różne sfery motoryki. Są to na przykład zaburzenia koordynacji, orientacji przestrzennej oraz napięcia mięśniowego. Zabawy logorytmiczne pomagają usprawnić dzieci z właśnie tego typu zaburzeniami. Rytm pomaga zorganizować ruch w określonym czasie, dynamika reguluje napięcie mięśniowe. Muzyka może aktywizować dziecko bądź uspokajać, poprzez ruch do określonej muzyki, dziecko wyraża swoją ekspresję.
Najprostszą formą muzyczną, którą dziecko poznaje najwcześniej jest piosenka. Od urodzenia, a nawet jeszcze w życiu prenatalnym dziecko słucha piosenek, które śpiewają mu najbliżsi, następnie samo zaczyna powtarzać i śpiewać. Śpiewanie wpływa znacząco na pogłębienie oddechu, wzmacnia i aktywizuje przeponę oraz wzmacnia narząd głosowy, pobudza wyobraźnię, wzbogaca słownictwo dziecka, poprawia płynność mowy u dzieci.
Aby dziecko mogło poprawnie rozwinąć swój aparat mowy, musi jak najwięcej go ćwiczyć. Już w okresie niemowlęctwa ćwiczy go, wydając proste dźwięki. Rodzice mówiąc do dziecka, mobilizują je również do „odpowiadania”. Przed ukończeniem pierwszego roku życia powtarza onomatopeje, czyli wyrazy dźwiękonaśladowcze, nazwa zwierzęta: MU, BEE, HAU-HAU, MIAŁ itd. W ten sposób dziecko utrwala wiele głosek, łącząc je czasem
z desygnatem, co stanowi dobrą podstawę do dalszego rozwoju mowy.


Umuzykalnianie dziecka we wczesnym okresie życia jest bardzo ważnym etapem rozwoju małego człowieka. Każde dziecko już od początku swoich dni wykazuje duże zainteresowanie muzyką. Wychowanie muzyczne odbywa się poprzez różne formy: śpiew, grę, ruch przy muzyce, zabawę czy też po prostu słuchanie. Celem zajęć tego typu zdolności muzycznych oraz muzykalności. Na te dwa pojęcia składa się szereg różnych czynników, które pozornie wydają się niezwiązane z muzyką. Są to: wyobraźnia, pamięć, koordynacja ruchowa, spostrzegawczość. Oczywiście muzykalność i zdolności muzyczne to też poczucie wysokości dźwięku, różnicy w jego barwie, głośności, tempa
i wiele innych.
Kształcenie dziecka zwiększa umiejętność komunikacji, pomaga zrozumieć i nazwać emocje oraz uczy ich wyrażania. Dziecko improwizując ruchem, mimiką, słowem, śpiewem nabiera pewności siebie, utwierdza się w tym, iż ma wpływ na otoczenie. Postrzega również zachowania pozostałych dzieci zauważając, że jego odczucia mogą różnić się od innych. Jest to mocnym fundamentem do rozwoju empatii.
Dodatkowo śpiew jest ważnym elementem rozwoju mowy, a w późniejszym okresie czytania i pisania. We wczesnym dzieciństwie każde dziecko jest żywo zainteresowane piosenkami. Zaczyna najpierw je uważnie słuchać – co rozwija koncentrację uwagi,
a w późniejszym okresie próbuje śpiewać samodzielnie, odwzorować gesty osób, które wprowadzają je w muzykę – tym samym zaczyna ćwiczyć koordynację ruchowo – wzrokowo - słuchową, kształci słuch fonematyczny, motorykę małą i dużą. Na początku ruchy i śpiew są niezdarne, ale każda próba podjęta ze strony dziecka jest bardzo ważna. Daje mu poczucie sprawczości, ćwiczy jego umiejętności i daje świetną zabawę oraz poczucie więzi z osobą, z którą się bawi.

Zabawy muzyczne stymulują wszechstronny rozwój dziecka, rozwijają umiejętność podporządkowania się określonym zasadom zabawy, co ma znaczny wpływ na zmniejszenie agresji. Poprzez zabawę przy muzyce, zachodzi mimowolny proces uspołeczniania.

Zabawy muzyczno rytmiczne, które przede wszystkim rozwijają świadomość muzyczną, uczą łączenia linii melodycznej z rytmem, ćwiczą umiejętność powtarzania rytmów oraz poruszania się zgodnie z nimi, ćwiczą koordynację ruchowo-słuchową, kształtują słuch fonematyczny.

Ćwiczenia oraz zabawy hamujące i pobudzające, które przede wszystkim uczą szybkiej reakcji na zmiany zachodzące w muzyce, kształtują uwagę mimowolną i dowolną, uczą kontroli własnych reakcji, usprawniają orientację myślową oraz koordynację wzrokowo – ruchowo - słuchową.

Zabawy i ćwiczenia dynamiczno – agogiczne
Ćwiczenia dynamiczne są związane z kształtowaniem umiejętności rozpoznawania muzyki głośnej i cichej, coraz głośniejszej, coraz cichszej, odzwierciedlania ruchem, gra na instrumentach perkusyjnych odpowiedniej dynamiki utworu, łączenia jej z emocjami, schematem zachowania.
Ćwiczenia agogiczne związane są z tempem muzyki, uczą rozpoznawania pojęć szybko, wolno, coraz szybciej, coraz wolniej oraz odpowiedniego reagowania na tego typu zmiany zachodzące w muzyce.

Zwracanie uwagi dziecka na zmiany tempa i dynamiki, przyczynia się do rozwoju umiejętności dostosowania swojego ruchu, gry, naprężenia mięśni czy sposobu wyrażania emocji do muzyki. Rozwija to wyobraźnię, uczy odpowiedniego rozpoznawania emocji, oraz integruje grupę. Dzieci często mają problem z pokazaniem narastania napięcia, tempa, dynamiki. U dziecka zazwyczaj wszystko jest głośne albo ciche, wolne albo szybkie. Zmiany nie są przedstawiane narastająco lecz skokowo. Wymuszenie poprzez zabawę stopniowania ruchów, jest bardzo ważnym ćwiczeniem rozwojowym.
Aby dziecko mogło nauczyć się słuchać muzyki i odpowiednio na nią reagować, musi przede wszystkim jak najwięcej słyszeć jej w swoim otoczeniu, a więc edukacja muzyczna jest bardzo ważnym elementem jego kształcenia.

Zabawy muzyczno – rytmiczne

Cele zabaw:

• Dzieci nabywają umiejętność łączenia ruchu z emocjami jakie wywołuje muzyka.
• Integrują grupę.
• Zabawy te rozwijają świadomość muzyczną, uczą łączenia linii melodycznej z rytmem.
• Ćwiczą poruszanie się w określonym metrum, z jednoczesnym wyklaskiwaniem rytmów.
• Ćwiczenia angażują i kształtują motorykę dużą dziecka.
• Podczas zabaw dziecko zostaje zaktywizowane do działania. Nawet najwstydliwsze dzieci, po pewnym czasie z chęcią angażują się w zabawę.
• Dzieci ćwiczą koordynację ruchowo-słuchową, uczą się szybkiej reakcji na zmiany zachodzące w muzyce.
• Dzieci ćwiczą orientację w przestrzeni, uczą się współdziałania.
• Ćwiczenia kształtują słuch fonematyczny, wrażliwość muzyczną.
• Podczas zabawy, dzieci mimowolnie podporządkowują się zasadom jakie zostały określone, co ma pozytywny wpływ na uspołecznianie dziecka.

Ćwiczenia i zabawy hamujące i pobudzające

Są to ćwiczenia muzyczno-ruchowe, które:
- rozwijają umiejętność szybkiej reakcji na zmiany zachodzące wokół nas;
- ćwiczą spostrzegawczość;
- kształtują uwagę
- usprawniają orientacje myślową;
- ćwiczą orientacje przestrzenna
- ćwiczą kontrole własnych reakcji
- angażują motorykę duża;
- kształtują koordynacje wzrokowo – ruchowo - słuchowa;
- pełnią również rolę ćwiczeń ogólnorozwojowych, które integrują grupę.

Ćwiczenia te przeprowadza się zaskakując dzieci znakami słowno-muzycznymi, które wymuszają przejście do ruchu pobudzającego lub przeciwnie – do ruchu hamującego.

Ćwiczenia i zabawy dynamiczno – agogiczne

Dynamika określa natężenie siły dźwięku oraz jej zmiany zachodzące w muzyce.
Podstawowe kategorie związane z dynamiką to:
• Forte – głośno
• Piano – cicho
Oczywiście są to tylko dwa podstawowe określenia. W muzyce mamy ich o wiele więcej. Niekoniecznie musimy zapoznawać dzieci z tak dokładnymi określeniami, jednakże ważnym jest, aby uwrażliwić je na tego typu zmiany oraz nauczyć ich rozpoznawania.

Agogika jest to określenie, które mówi nam o zjawiskach dotyczących zmian tempa w muzyce.
Muzyka zawsze posiada ściśle określone tempo – wolne, szybkie, umiarkowane. Tempo może stopniowo zmieniać się. Wszystkie te zjawiska maja określone nazewnictwo jednakże jeśli pracujemy z małymi dziećmi ważne jest przede wszystkim to, aby potrafiło rozróżniać tempo w zakresie - szybko, wolno, średnio lub też potrafiło określić, czy coś jest coraz szybciej, czy coraz wolniej. Mniej ważnym jest poznanie przez nich konkretnych muzycznych terminów.

Zrozumienie tempa, dynamiki przez dziecko ma znaczenie w jego rozwoju. Zabawy muzyczne oraz ruchy, które dziecko wykonuje podczas nich, mają określone tempo
i dynamikę. Do innej muzyki dziecko będzie biegać, do innej maszerować. Grając na instrumentach perkusyjnych musi się dostosować również do tempa. Jeśli będziemy zwracać uwagę dziecku na dynamikę, zacznie ono dostosować swój ruch, czy też grę do określonego wzorca. Będzie też zmieniać w zależności od zmian muzyki naprężenie mięśni, emocje.
Podczas tego typu zabaw dziecko dostosowuje się do poleceń osoby prowadzącej, współdziała z grupą, uczy się kojarzenia emocji jakie może odczuwać w określonych momentach, rozwija swoją wyobraźnię i oczywiście też świetnie się bawi.
U niektórych dzieci zauważamy problem z przekroczeniem momentu zmiany marszu na bieg. Zabawy agogiczne pomagają w szczególny sposób przełamać tę barierę. Wiele dzieci ma problem z pokazaniem stopniowego narastania tempa czy też redukowania go. W tym przypadku ćwiczenia wymuszające na nich zauważanie i pokazywanie stopniowych zmian zachodzących w muzyce są jak najbardziej celowe.

Ogólnie ujmując ćwiczenia dynamiczno - agogiczne:
• zapoznają dzieci z pojęciami typu: głośno, cicho, coraz głośniej, coraz ciszej, szybko, wolno, coraz szybciej coraz wolniej;
• uczą odpowiedniej reakcji na tempo i natężenie głośności bodźca, z którymi dzieci się stykają;
• kształtują umiejętność szybkiego reagowania na zmiany zachodzące w muzyce
• kształtują słuch fonematyczny;
• uczą wrażliwości muzycznej;
• ćwiczą koordynację wzrokowo – ruchowo - słuchową;
• ćwiczą uwagę dowolną;
• kształtują koncentrację uwagi oraz ruchy zamierzone;
• uczą podporządkowania się pewnym regułom i współpracy w grupie.


Źródło: Twoje Dziecko Barbara Mierzejewska
Dyrektor
Żłobka Miejskiego Motylkowy Świat

 
Wytworzył: brak danych, data: brak danych
Wprowadził: Barbara Mierzejewska, data: 31.03.2019 r., godz. 18.24
Ostatnia aktualizacja: Barbara Mierzejewska, data: 31.03.2019 r., godz. 18.24
Liczba odwiedzin: 63